Αρχείο Συγγραφέων

Η γεύση του Χάους

Posted: Ιουνίου 27, 2012 by sisyfina71 in Uncategorized

Image

Aν δεν μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτό που σου έχει συμβεί, τότε όλες οι αισθήσεις σου το έχουν ζήσει με κάθε δυνατό τρόπο.

Ξεκινώντας από το ρολόι της παλιάς πόλης σαν πομπή, ακολουθούμε ένα γλυκό κρουστό, περνώντας από σκοτεινά στενά, ξεχασμένες διαδρομές επιθετικής βλάστησης, ζαλιζόμαστε από το λιβάνι και διασχίζουμε το όριο από αναμμένα κάρβουνα για να φτάσουμε στο θολωτό υποσυνείδητο, ένα υπέροχο ερειπωμένο σπίτι με κήπο ζούγκλα, που φωτίζεται μόνο από άσπρα κεριά.
Η Μελισσάνθη ακίνητη στο κέντρο της γης, γεννιέται μέσα από την ανυπαρξία και ορθώνεται για να συντριβεί πριν να νικήσει. Τα μάτια της είναι καλυμένα για να βλέπει αυτό που πρέπει να δει. Το σώμα της μεγαλώνει και μικραίνει, μεταμορφώνεται σε άνθρωπο-πουλί-δέντρο, είναι ένα ρευστό γλυπτό που χύνεται παντού παλλόμενο.
Ο Αριστομένης, άχρονο αγόρι, ψάλλει το νικητήριο ύμνο της κοσμικής συνείδησης.

«Εάν ήταν να σε φιλήσω εδώ θα το αποκαλούσαν τρομοκρατική ενέργεια, γι’ αυτό ας πάρουμε τα πιστόλια μας στο κρεβάτι να ξυπνήσουμε την πόλη τα μεσάνυχτα σαν μεθυσμένοι ληστές γιορτάζοντας με συνεχή πυρά το μήνυμα και τη γεύση του Χάους».

Όσοι πιστοί προσήλθαν, ξαναγεννήθηκαν μαζί του.

Θέατρο Ανάποδα «In Vivo Mutagenesis» Σκηνοθεσία-Δραματουργία: Κλωντιάνα Τσαμάτη

Advertisements